Θα σου πω μια ιστορία:
…μια φορά και έναν καιρό πήγα σε έναν γάμο σαν καλεσμένη,
ήταν όλα όμορφα, καλοφτιαγμένα, περιποιημένα, έδειχναν ακριβά και φροντισμένα…
αλλά … δεν υπήρχε πουθενά ψυχή, συναίσθημα, αυθορμητισμός ακόμη και χαρά.
Ήταν όλα τέλεια και ψυχρά.
Αυτό που λέω πάντα στις πελάτισσές μου που αγχώνονται για πιθανές αστοχίες,
πχ μικρές καθυστερήσεις, μπερδέματα,
αν δεν είναι καταστροφή μην του δίνεις σημασία,
άστο να γίνει μέρος του σκηνικού, γέλα μην τσιτώνεις δεν αξίζει,
είναι ανθρώπινο είναι ΑΛΗΘΙΝΟ.
Αυτό που βίωσα σε αυτό τον γάμο, όπως υποθέτω και εσύ έχεις ζήσει κάτι αντίστοιχο είναι η απουσία της
προσωπικής ιστορίας του ζευγαριού και δεν εννοώ το βιογραφικό τους,
αλλά το ΓΙΑΤΙ τους.
Ένα event χωρίς ιστορία μπορεί να είναι όμορφο.
Μπορεί να είναι σωστά οργανωμένο, καλοστημένο, προσεγμένο στις λεπτομέρειες.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχει ψυχή.
Η ιστορία είναι αυτό που ενώνει τις επιλογές μεταξύ τους.
Είναι ο λόγος που ένα χρώμα υπάρχει, που ένα τραπέζι στήνεται έτσι και όχι αλλιώς,
που μια ατμόσφαιρα σου «μιλάει» χωρίς να χρειάζεται εξηγήσεις.
Χωρίς ιστορία, οι επιλογές μένουν μετέωρες. Υπάρχουν, αλλά δεν συνδέονται.
Όταν ένα event έχει ιστορία, αποκτά συνοχή.
Δεν χρειάζεται να εντυπωσιάζει σε κάθε σημείο. Αρκεί να είναι αληθινό.
Να νιώθεις ότι όλα ανήκουν εκεί, ότι τίποτα δεν μπήκε απλώς για να γεμίσει χώρο ή προσδοκία.
Η ιστορία δεν είναι θέμα θεματικής ή concept με την έννοια του «σκηνικού».
Είναι το νήμα που κρατά τον σχεδιασμό καθαρό.
Σε βοηθά να ξεχωρίζεις τι αξίζει να υπάρχει και τι περισσεύει.
Σε προστατεύει από τον θόρυβο των επιλογών και σε φέρνει πίσω στο νόημα.
Ένα event με ιστορία δεν προσπαθεί να αποδείξει κάτι.
Αφήνει χώρο να βιωθεί. Και αυτό είναι που τελικά μένει.
Όχι οι λεπτομέρειες από μόνες τους,
αλλά το συναίσθημα ότι όλο αυτό είχε λόγο ύπαρξης.
Η δική σου ιστορία ποια είναι;
Σκέψου πριν ξεκινήσεις τον σχεδιασμό, είναι σημαντικό: